تصفیه بیهوازی، فرآیند بیولوژیکی برای تجزیه آلایندههای آلی و مواد هضمپذیر موجود در فاضلاب به واسطه میکرواورگانیسمها در غیاب اکسیژن میباشد. میکرواورگانیسمهای بیهوازی، آلایندههای آلی را به زیستگاز تبدیل میکنند. بخش زیادی از زیستگاز را گازهای متان و دیاکسید کربن تشکیل میدهند. تصفیه بیهوازی به روشهای مختلفی انجام میشود و به دلیل فرآیند تصفیه با حداقل تولید لجن بسیار مورد توجه است. دو مورد از سیستمهای تصفیه بیهوازی متداول، فیلتر بیهوازی بیولوژیکی جریان رو به بالا و رآکتور بیهوازی پتوی لجن جریان رو به بالا میباشند. در فیلتر بیهوازی به روش رشد چسبیده، میکرواورگانیسمها بواسطه زیستلایه بر روی دانههای مدیا فیلتر گسترش پیدا میکنند. زمان ماند هیدرولیکی معمول در این فیلتر بین 12 تا 36 ساعت میباشد. این سیستم برای رسیدن به ظرفیت نهایی جهت حذف حداکثری به دوره راهاندازی اولیه بین 6 تا 9 ماه زمان نیاز دارد. برای کاهش زمان راهاندازی اولیه، میتوان لجن فعال را پیش از شروع بهرهبرداری و آغاز عملیات بر روی فیلتر پاشید. به جز زمان ماند هیدرولیکی و زمان راهاندازی، سرعت عمودی جریان نیز در این سیستم مهم و اثرگذار میباشد. سرعت پیشنهادی جریان بین 0/66 تا 6/8 متر بر ساعت تعیین و معرفی شده است. کنترل سرعت جریان، مانع شسته شدن جامدات به خارج از فیلتر و جلوگیری از کاهش کیفیت پساب تصفیه شده میشود. درصد حذف نهایی این سیستم برای شاخص (BOD) تا حدود 95% میتواند افزایش یابد. این سیستم برای فاضلاب با نوسان کم مناسب میباشد؛ بنابراین، یک واحد تهنشینی پیش از فیلتر عملکرد آن را بهبود میبخشد.
لطفا برای مطالعه کامل این پژوهش، از لینک زیر فایل pdf آن را دانلود و مطالعه فرمائید. لطفا در صورت هرگونه استفاده، مرجع آن را به صورت کامل درج نمائید تا حق مالکیت معنوی آن رعایت شود. برای دریافت مشاوره میتوانید با کارشناسان تکنوزیست به شماره 09133393312 تماس حاصل فرمائید.
