تصفیه بیهوازی، فرآیند بیولوژیکی برای تجزیه آلایندههای آلی و مواد هضمپذیر موجود در فاضلاب به واسطه میکرواورگانیسمها در غیاب اکسیژن میباشد. میکرواورگانیسمهای بیهوازی، آلایندههای آلی را به زیستگاز تبدیل میکنند. بخش زیادی از زیستگاز را گازهای متان و دیاکسید کربن تشکیل میدهند. تصفیه بیهوازی به روشهای مختلفی انجام میشود و به دلیل فرآیند تصفیه با حداقل تولید لجن بسیار مورد توجه است. دو مورد از سیستمهای تصفیه بیهوازی متداول، فیلتر بیهوازی بیولوژیکی جریان رو به بالا و رآکتور بیهوازی پتوی لجن جریان رو به بالا میباشند. رآکتور بیهوازی پتوی لجن جریان رو به بالا، توسط رشد معلق و تشکیل یک لایه زیستتوده به نام پتوی لجن بالاتر از بستر لجن در کف مخزن، مواد هضمپذیر موجود در فاضلاب را تجزیه میکند. زمان ماند متوسط در این رآکتور بین 4 تا 20 ساعت بسته به دما و شرایط تعیین میشود. این سیستم برای رسیدن به ظرفیت نهایی هضم خود به دوره راهاندازی اولیه بین 4 تا 6 ماه زمان نیاز دارد. اگرچه در صورت تغذیه سیستم با لجن به اندازه 4% حجم رآکتور، زمان راهاندازی اولیه به 2 تا 3 هفته نیز کاهش مییابد. این رآکتور به دلیل زیستتوده موجود در تانک، زمان راهاندازی مجدد کوتاهی پس از یک وقفه موقت دارد. سرعت متوسط جریان رو به بالا در این رآکتور بسته به دبی ورودی جریان بین 0/5 تا 1/5 متر بر ساعت میباشد؛ هرچند در دوره راهاندازی جهت کاهش خروج جامدات از رآکتور، حداکثر سرعت 0/4 متر بر ساعت پیشنهاد میشود. درصد حذف نهایی این سیستم برای شاخص (BOD) بین 85% تا 90% میباشد.
لطفا برای مطالعه کامل این پژوهش، از لینک زیر فایل pdf آن را دانلود و مطالعه فرمائید. لطفا در صورت هرگونه استفاده، مرجع آن را به صورت کامل درج نمائید تا حق مالکیت معنوی آن رعایت شود. برای دریافت مشاوره میتوانید با کارشناسان تکنوزیست به شماره 09133393312 تماس حاصل فرمائید.
